bij TISCHA

Waar komen wij in hemelsnaam vandaan?

De een stelt: uit een ei- en een zaadcel. De ander vult dit principe aan met het bestaan van de ziel. Weer een ander vraagt zich af of er alleen maar leven op aarde is of misschien ook elders. Om die vraag te beantwoorden, moeten we het eerst eens hebben over de vraag of wij alleen zijn in het universum?

Zijn wij alleen in het universum?

Zijn wij alleen in het universum? Een idiote vraag! Alhoewel niet bewezen maar met een aan een zekerheid grenzend en logisch weten: nee, natuurlijk niet. Als je de blik omhoog werpt, met je beide voeten stevig op de aarde staande, de zon aanschouwt, al dan niet in het wolkendek verstopt, of kijkt naar de maan in het met sterren bezaaide hemelgewelf dan overvalt je toch de nietigheid van jezelf. Als je je dan vervolgens verdiept in wat er te zien is door een telescoop op datzelfde hemelgewelf of verneemt wat astronauten aanschouwen wanneer zij de lucht ingeschoten worden en hoort spreken over een oneindigheid, dan is het alleen maar arrogant om te bedenken dat wij in het ganse universum alleen zijn.

We zijn op zoek, zoekenden, elke dag, naar het bewijs van deze stelling. In Nederland zijn wij gespecialiseerd in het opvangen van geluiden uit de ruimte. In Westerbork, een brinkdorp in de gemeente Drenthe, staat de WSRT: de Westerbork Synthese Radio Telescoop.  De WSRT bestaat uit veertien losse parabolische antennes, die op zoek zijn naar radiosignalen die overal vandaan mogen komen behalve van de aarde.  In Leiden hebben wij de Sterrenwacht, de oudste nog bestaande universitaire Sterrenwacht ter wereld. In Noordwijk is er een afdeling van ESA, ESTEC. Allemaal zijn zij dagelijks bezig om de ruimte te onderzoeken en op zoek naar ander leven dan dat op aarde. Dus zo gek is de vraag niet.

Waar zijn wij naar op zoek?

Waar zijn we dan naar op zoek? Het bestaan van een zielenrijk? Energie in de Kosmos? Buitenaars leven? Wie zegt mij dat wij ander leven op andere planeten überhaupt kunnen zien? Stel dat er op Mars wel een soort van leven is maar dat de bewoners, de Marsmannetjes, de Martianen, voor ons onzichtbaar zijn. Dat zou wat zijn! Super grappig als dat Marskarretje, de Perseverance, dat op 18 februari 2021 na een investering van ruim 2 miljard euro op Mars geland is, wel het oppervlak van Mars in beeld kan brengen maar niet het leven dat daar aanwezig is omdat dat nou net voor ons onzichtbaar is! Stel nou dat de Martianen voor ons onzichtbaar zijn, eigenlijk net zoals de ziel, en dat zij de beelden, die de Perseverance terugzendt naar moedertje aarde, vervalsen, aan die beelden lopen te klooien, om ons voor de gek te houden. De consequenties verbonden aan deze gedachte zijn eindeloos. We moeten met alle mogelijkheden rekening houden, lijkt mij.

Zijn wij op zoek naar buitenaards leven of gewoon ordinair naar grondstoffen?

Waar de een daadwerkelijk op zoek is naar een plek waar de ziel naar toe gaat of naar andersoortig buitenaards leven, zijn er anderen die op jacht zijn naar grondstoffen. De zoektocht in de ruimte hoeft niet altijd nobel te zijn. De reserves van de aarde aan metalen, schijnen uitgeput te geraken. Onze niet te stillen honger naar telkens een nieuwe telefoon en andere vernuftige uitvindingen vraagt om grondstoffen. Dure grondstoffen. Zeldzame grondstoffen. Goud is hiervan een goed voorbeeld.

Goud

Van goud wordt gedacht dat dit op de aarde terecht is gekomen na meteorietinslagen. Als je daarvan uitgaat, is goud dus helemaal geen natuurlijk aards materiaal. Dit kan de verklaring zijn dat goud zo slecht verspreid is over de wereld. Een zeldzaam metaal. Zeldzaam is altijd duur. Dat is de marktwerking. Wat heerlijk als je dat ergens in de Ruimte vandaan kan halen. Spacemining is een relatief nieuw begrip. Waar wij, gewone aardse zielen op aarde geteisterd en bezig gehouden worden met aardse zaken als ziekten, klimaatveranderingen, bomenkap, watervervuiling, vergiftiging van onze voedselketen, overleving, en andere triviale zaken, zijn anderen druk in de Ruimte bezig om zich verder te verrijken.

Mogen wij de Ruimte vervuilen?

Als wij nou met zijn allen de aarde al zo bevuild hebben, de Europese Unie spreekt van klimaatverandering door vervuiling door aardse menselijke activiteit. Dus door niet-natuurlijke processen. Zij zeggen het, ik heb een andere mening. Is het dan correct dat diezelfde Europese Unie geld steekt in ruimteprojecten en daarmee de Ruimte bevuilt? Zouden wij dan logischerwijs niet een stap terug moeten doen? Ruimtebevuiling zou wel eens erger kunnen zijn, dan wat wij hier op aarde uitvreten. Wie gaat die gemaakte puinzooi opruimen als wij al niet eens in staat zijn onze zeeën schoon te houden?

Verschil tussen klimaatverandering en Klimaatvervuiling

Voor mij is er een groot verschil tussen klimaatverandering en klimaatvervuiling.

Klimaatverandering is van alle tijden. De aarde draait om haar as. De as schommelt wel eens wat. De baan van de aarde kan wat verschuiven. Daardoor kan de hoeveelheid zonlicht die op aarde valt verschillen. Dit is- kort, korter, het kortst door de bocht – de Milankovich-theorie. Warme en koude perioden, met of zonder regen, wisselen elkaar af door tal van factoren. Kunnen wij hier iets aan doen? Nee.

Tenzij we natuurlijk met het weer klooien! Er bestaat tegenwoordig zoiets als ”kunstmatige” regen of met een ander woord weermodificatie of cloud seeding. Ja echt! Door kunstmatig, met behulp van vliegtuigen, grote hoeveelheden kristallen zilverjodide aan wolken toe te voegen, kan het ineens regenen. Als die wolken ergens versneld uitregenen, kan het op andere plekken juist weer droog blijven. De wolken worden aangestuurd om los te laten of juist niet. Een zeer vervuilende techniek die giftige regen geeft.

Klimaatvervuiling is van een andere orde! Dat komt door menselijke activiteit. Niemand zegt dat jij je:

• plastic waterflesje in de berm kan achterlaten;
• sigarettenpeuken op straat moet gooien;
• kauwgom op de grond moet uitspugen;
• bananenschil moet laten vallen waar je maar wil;
• omgevallen afvalbak niet rechtop hoeft te zetten en jouw rommel niet hoeft op te ruimen;
• rommel uit je raam moet gooien omdat je te lui bent naar beneden te lopen;
• visnetten in de zee en rivieren moet achterlaten;
• plastic zakken met afval gewoon vanaf je boot aan de zee moet geven;
• surfplank in de sloot moet gooien als je er geen plek meer voor hebt;
• plastic laminaatvloer in de bosjes moet verstoppen omdat je geen zin hebt om voor een afvalverwerking te betalen;
• oude matras op de stoep moet neerleggen omdat je te lui bent om deze netjes weg te brengen;
• chemische rommel gewoon in de rivieren moet kieperen;
• alle gewassen moet bespuiten met giftige verdelgers voor mens en dier;
• zilverjodide op de wolken moet spuiten omdat je geen zin hebt om tijdens je evenement in de regen te moeten staan;
• biochemisch wapentuig moet ontwikkelen;
• windmolens op zee zetten waarvan de wieken zijn gemaakt van
  • een composiet van polyester en glasvezel. Plastic dus.
  • Jammer als die wieken – onvoorzien en per ongeluk – in zee vallen en
    • zodoende bijdragen aan de plastic soep in onze oceanen.
• verzin er zelf nog duizenden bij!

Onzichtbare zielen zijn op zoek naar zichtbaarheid

Onze ziel is onzichtbaar. We kunnen deze niet zien, niet vastpakken. De ziel is ongrijpbaar. Net zoals je lurven. Tot op heden kan geen mens de plek aanwijzen waar we na onze dood heengaan. Allereerst moet je natuurlijk wel een weten hebben over het bestaan van de ziel. Sommigen geloven namelijk helemaal niet in de ziel. Zij denken of weten dat het leven van een aards persoon alleen maar uit een lichaam bestaat. Je lichaam wordt geboren, je lichaam gaat dood. De aardse ervaring van dat lichaam is eenmalig. Verder is er niks. In de loop der eeuwen zijn er uitdrukkingen ontstaan over het bestaan van de ziel. Kennelijk is er voor velen toch iets.

We kunnen onze ziel voelen en er uitdrukking aan geven en dat doen we dan ook met talloze uitdrukkingen:

• Je hebt me op mijn ziel getrapt
• Je hebt eelt op je ziel
• De ogen zijn de vensters van de ziel
• Doe je dondertje goed, want je ziel ligt erin
• Met hart en ziel
• Zijn ziel en zaligheid verkopen

Alle zielen verzamelen

Je zal je nu afvragen: waar is het antwoord op de vraag: Waar komen we vandaan? Waar gaan we naar toe? Wat mag hier in hemelsnaam de verbinding zijn met de zoektocht naar de plek waar we vandaan komen als je het idee loslaat dat de mens alleen maar een lichaam is. Wat is de verbinding tussen de ziel, buitenaards leven, de jacht op grondstoffen en klimaatvervuiling?

De Bron van het Al

Laat ik het simpel houden. Ik ga er vanuit dat onze ziel geboren wordt bij de Bron van het Al. Van daaruit maak je een zielsreis, in ons geval naar aarde. Door lichamelijke activiteit van je voorouders en ouders, ontstaat er, onder juiste omstandigheden, een nieuw en uniek mens. Een nieuw mens in de baarmoeder is eerst onbezield. Deze wordt pas bezield wanneer de unieke Ziel definitief intreedt tijdens het geboorteproces in een uniek lichaam. Dit gaat meestal heel goed. Soms minder: we zeggen dan dat de nieuwe mensjes niet goed geaard zijn. Wanneer onze zielsreis ten einde is, sterft het voertuig van de ziel, je lichaam, af en gaat je ziel weer terug naar de Bron van het Al. Op die plek onderzoek je je zielsreis en je opgedane ervaringen en levenslessen. Net zo lang totdat je weer een nieuw zielsavontuur vanuit de Bron aangaat. Het lichaam blijft, als het afgestorven is, als een leeg omhulsel van harde delen, vloeistoffen en gassen achter op aarde om verbrand te worden dan wel teruggegeven te worden aan de aarde. In dat laatste geval word je letterlijk ter aarde besteld.

Zijn er ook andere plekken waar de Ziel naar toe kan?

De gedachte lijkt mij niet onmogelijk dat je ziel ook op andere plekken dan alleen de aarde kan verschijnen. In een andere gedaante. Zichtbaar en onzichtbaar voor het mensenoog. Het is belangrijk dat wij de aarde schoonhouden als ook de ruimte boven ons hoofd. Als er een circulaire constante is van leven – sterven – wedergeboorte en moeder aarde als gastvrouw optreedt om ons leven mogelijk te maken, dan mag zij van ons terugverwachten dat wij de rol van gast innemen. Dit principe geldt dan ook voor andere plekken in het universum.

Het probleem van het licht en donker, onlosmakelijk aan elkaar verbonden, goede mensen en slechte, integriteit en corruptie, bruikbare en buitengewoon onbruikbare ideeën, goedheid en slechtheid, tolerantie en intolerantie, en zo verder wat we hier op aarde aantreffen, maakt het voor mij niet ondenkbaar dat dit principe ook nog eens voor al het buitenaards leven geldt. Begin bij jezelf. Zou ik zeggen! Het lijkt mij belangrijk om te beseffen dat niet alleen voor je aardse nazaten de aarde leefbaar blijft en de ruimte boven ons schoon, maar dat dit ook geldt voor je eigen incarnatie naar aarde of andere plekken in het ganse universum op een later tijdsstip. We moeten allemaal het diepe besef hebben dat je in een stoffelijke uitvoering hier maar tijdelijk bent en gebruik mag maken van mogelijkheden om zielsgroei te doormaken. Zielsgroei is, volgens mij, je hoofddoel op aarde.

Dolende Zielen

Soms horen we dat er dolende Zielen op aarde zijn. Deze Zielen zijn, om een of andere reden, niet teruggekeerd naar de Bron. Het is belangrijk dat je tegen de Ziel die het lichaam verlaat en van wie je houdt, zegt:

Doe het Goede

Het is belangrijk voor je ziel het Goede te doen, passend bij jouw levenspad en levenslessen. Als je gekomen bent om het Goede te doen en om een bewust leven te leiden, dan zal dat ook uiteindelijk lukken. Ben je gekomen uit onwetendheid, of om onbewust je leven te leiden, dan zal je waarschijnlijk je leven ook als zodanig doorleven. Dan er is ook nog een vorm van het Kwaad, het slechte in de mens. De een doet het Goede en de ander is vaker bezig met het Kwaad. Hoe moeten we daarmee omgaan? In principe hebben wij overal ter wereld rechtsregels. Als iemand te veel buiten de pas loopt, wordt er via het rechtssysteem ingegrepen. Sommigen ontspringen de dans. Hoge posities in het maatschappelijk bestaan, verworven macht, corruptie, chantage, misbruik van positie, zijn zomaar een aantal middelen die sommigen gebruiken om werkelijk van alles te blijven doen wat we nou net niet hadden afgesproken. Licht en donker zijn hier onlosmakelijk aan elkaar verbonden. Bovendien lijkt het dat voor de een andere regels gelden dan voor de ander. Dat voelt onrechtvaardig aan. Onrechtvaardigheid is een interessant gevoel om te onderzoeken bij jezelf. Wat voor de een onrechtvaardig is, is namelijk voor de ander volstrekt rechtvaardig. Waar sta je zelf met je morele kompas?

Wat ik bijvoorbeeld heel onrechtvaardig vindt is dat ik geen scheet mag laten in verband met de methaan-uitstoot bij de bijbehorende ruft, die schadelijk is voor de aarde, terwijl de ander zichzelf, met scheet en al en een extra pluim uitstootgassen, de ruimte inschiet, om goud te delven en daarmee ook helaas de ruimte te bevuilt. Het grappige is, dat ook menig ruimtetoerist, die terugkeert naar aarde, altijd zegt dat de aarde zo fragiel is en dat we er goed op moeten letten en er alles aan moeten doen om de aarde te redden. Het enige dat die hypocriete ruimtetoerist eigenlijk moet doen, is gewoon op aarde blijven en zijn eigen aardse zooi opruimen.

Licht en donker horen bij elkaar

Waar komen we vandaan? Het lichaam is van de aarde en komt voort uit een ei- een zaadcel. De ziel komt ergens uit het Universum en is op aarde om zielsgroei te bewerkstellingen. De een lukt dat en zal verrijkt terugkeren naar de Bron als het leven teneinde is. De ander zal door omstandigheden geen zielsgroei doormaken, want ook stagnatie of teruggang zijn mogelijk.

Ik ben ervan overtuigd dat wie het Goede doet, levenslessen doormaakt die passen bij die aardse reis, niet bij de pakken gaat neerzitten als ons geen leuke ervaringen ten deel vallen, in beweging blijft, ook kan genieten van de mooie momenten, zielsgroei ten deel valt. Wat wij op aarde met elkaar gemeen hebben, is de mogelijkheid tot zielsgroei die je aangeboden wordt op aarde terwijl tegelijkertijd eenieders reis en queeste naar zielsgroei uniek is. Ik zou echt geen andere reden weten wat je hier anders te zoeken hebt.

Nadat het lichaam is afgestorven en de ziel teruggaat naar daar waar we vandaan komen, aldaar het voorbije leven doorvoelt, doorleeft, accepteert, zoals het was, komt er rust en balans en mag je weer wachten tot het moment dat je een nieuwe reis aanvaart voor zielsgroei waar die ook heen mag gaan.

bronnen: biologie.nl – Frank Westerman, de Kosmische Komedie – geo.vu.nl – weer.nl – change.inc. – voor de wereldvanmorgen.nl – radio1.be